Nederlandse indexpagina van Moto Morini Club Nederland
To the homepage of Moto Morini Club Nederland
javascript: menuboven







Ontwikkeling van de 500cc Camels
en inzet in offroad wedstrijden
en woestijnrally's



Deze pagina kwam tot stand in nauwe samenwerking met desertpistons.com


Desert pistons.com
Rally deelname in de jaren '80
Paris - Dakar,
5x5 Transafrica 80
Rally van de Farao's

Meer informatie over de vroege edities van Paris-Dakar 1979 - 1985


 Hierboven een originele 500cc Valentini Camel uit ong. 1985. Op dit model nam Massimiliano Valentini
 voor de laatste maal deel aan Parijs-Dakar.


Inleiding

De informatie op deze pagina is met moeite bij elkaar gebracht. Ten noorden van de Alpen is er vrij weinig bekend over Kanguro's en Camels in Valentini uitvoering. Via deze pagina proberen we de puzzelstukjes bij elkaar te brengen en iets meer informatie te verstrekken over deze zeldzame motorfietsen.

Opmerkelijk dat Moto Morini aan de basis heeft gestaan van het hele woestijnrally gebeuren! De Camel en de BMW GS80 waren destijds de eerste 2-cilinder offroads waarbij de Morini échte offroad capaciteiten had. De BMW werd een enorm succes voor gebruik als reis-enduro. De Morini Camel 500 bleef heel beperkt in de verkopen door gebrekkige marketing en door beperkte capaciteit van de fabriek. Jaarlijks werden aan Nederland maar enkele stuks toegewezen. De grote tegenhanger van de BMW en Camel was natuurlijk de Yamaha XT500/600. De XT500 met zijn ééncilinder motor werd op zich een klassieker.

Moto Morini had in de 60er jaren en begin 70er jaren enduro/off road motoren gebouwd op basis van de Corsaro 125. Antonio Valentini zou de fabriek vragen om de bouw van een 500cc enduro/off road. Bij Valentini zijn de eerste drie prototypes gebouwd met ondersteuning van de fabriek. Vanwege de eerste inzet van deze motorfietsen in de Noord Afrikaanse woestijn werd het model "Camel" gedoopt.


Valentini, het bedrijf
Antonio Valentini was in de jaren '50 een succesvolle motorcoureur. Hij behaalde uitstekende resultaten, o.a. dankzij zijn goede technische vaardigheden. Met de kennis en kunde, opgedaan in de motorsport is hij na zijn loopbaan als coureur een motorzaak begonnen. Hij verkreeg het dealerschap voor Moto Morini. Naast standaard motorfietsen leverde Valentini allerlei polyester delen voor de straatmodellen 350cc en 500cc. Daarnaast leverde Valentini tuning delen, zoals cilinders, zuigers en speciale uitlaten. Midden jaren '80 presenteerde Valentini een prototype van de 350cc Kanguro H2O. Zij hadden deze motor zelf vorm gegeven en voorzien van een water-gekoeld (!!) v-twin motorblok. Er bestaan Valentini uitvoeringen die zowel voorzien zijn van de polyester delen, als van een getuned motorblok. Aangezien alles "los" te koop was is het bij een Valentini nooit helemaal zeker of er alleen polyester gemonteerd is, of dat ook het motorblok daadwerkelijk getuned is. Lange tijd was ombouw een belangrijke bezigheid van Valentini, de Moto Morini dealer in Prato. Antonio Valentini vertelde daarover: "Jarenlang hebben we standaard 350 en 500cc motorfietsen omgebouwd. We hadden complete kits bechikbaar en we richtten ons op de wensen en financiële mogelijheden van de klant. De volledige set omvatte de tank voor degenen die alleen enduro wilden rijden. Die hadden geen hele grote hoekige tank nodig, verder de koplamphouder met twee schijnwerpers, dubbele uitlaat, kettingtandwielen en ketting. Verder hebben we de motorfietsen getest. De klandizie kwam uit heel Italië. Twee of drie man personeel deden niets anders. We werden gebeld, er werd een afspraak gemaakt en dan namen we er de hele dag de tijd voor en de klant reed daarna met een op zijn wensen afgestemde en optimaal afgestelde motor naar huis. De vervangen onderdelen werden vervolgens per post nagestuurd".

Antonio Valentini

Antonio Valentini

 

Hieronder: de Valentini 350 Special:
* links, "350 Valentini Special", typische jaren '70 vormgeving,
* daarnaast een advertentie voor de "Special kit", bestaande uit:
   2-in-1 uitlaat, rem- schakelset, 3 Bremo schijfremmen en de
   polyester delen als kuip, zitje, tank en spatborden.

Hieronder: de Kanguro X1
in Valentini uitvoering.

350 Valentini Special

350 Valentini Kanguro X1

   

Eerste Camel
In het najaar van 1979 heeft Valentini drie prototypen gebouwd van de eerste 500cc Morini off-the-road (met 6-bak), op basis van het straatmodel de 500 SeiV. Het bedrijf kreeg daarbij ondersteuning van
Ing. Lambertini, de "vader" van de Morini v-twin modellen. Lambertini zei daar later over: "Valentini, onze belangrijke dealer in Prato stormde binnen. Hij wilde beslist een terreinmotor hebben. Toen hebben we besloten om de Camel tot leven te wekken. Basis vormde de 500cc straatuitvoering. Het frame was immers goed en met slechts weinig versterkingen geschikt voor het nieuwe gebruiksdoel. Met de veerelementen voor terreingebruik was het totaal-plaatje goed uitgebalanceerd. Voor wat betreft het motorisch gedeelte, we gebruikten gewoon een andere, wat vlakkere nokkenas om daarmee méér koppel onderin te genereren".



De ambitie van Massimiliano
Massimiliano Valentini (?09/1998), stapte deels in de voetsporen van zijn vader Antonio, want vanaf begin jaren '80 ging hij deelnemen aan enduro wedstrijden en woestijnrally's. Met de drie prototypen van de 500cc werd ingeschreven voor de "5x5 Transafrica 80" rally.

1980
De 5x5 Transafrica 80 rally duurde van 29 dec. 1979 tot eind januari 1980. Totale afstand ongeveer 7.000km. Start in Abidjan in Ivoorkust en vervolgens noordwaarts met het doorkruisen van de landen Burkina Faso, Niger en Libië. Finish in Tunis. De drie rijders van het Team Valentini zijn: Massimiliano Valentini, de  zoon van Antonio, Leandro Ceccherelli en Giuseppe de Tommaso. Bij deze bijzonder zware wedstrijd behalen 6 van de 26 gestartte motorfietsen de eindstreep. Daarbij zijn Ceccherelli die als 4e eindigt en Valentini als 6e. De Tommaso komt zwaar ten val en moet opgeven. (Een jaar later zal deze jonge coureur en journalist tijdens de rally Parijs-Dakar bij een auto ongeluk om het leven komen).
Op de tocht door Afrika blijken de motorfietsen bijzonder snel laat Antonio Valentini weten. Ze blijven wat achter in het klassement door gebrek aan ervaring van de coureurs. De trial banden die alle Italiaanse deelnemers gebruiken blijken ongeschikt voor het terrein. Deze waren aanbevolen door Pirelli. De (achter)kettingtandwielen van aluminium versleten snel in het Afrikaanse zand en de standaard kettingspanners bleken ontoereikend om de ketting op de juiste spanning te houden. De fabriek berichtte het thuisfront van het succes, de motorbladen namen dit over en spoedig had heel Italië het over "de grote Italiaanse enduro".

Van Valentini Camel naar fabrieks Camel
De fabriek heeft Massimiliano's deelname aan de "5x5 Transafrica 80 rally" ondersteund. Moto Morini adverteerde met de inzet van de 500cc off-the-road tijdens deze rally en gaf trots aan dat van de "drie prototypes met 500cc motor (bedoeld wordt de Camel-red.) er twee de finish in Tunis gehaald hebben "De afstand van de rally bedroeg zo'n 7.000 km en voerde door Ivoorkust, Niger en de woestijn van Libië. Eén van deze drie motorfietsen is uitgevallen door mechanische problemen. "Dit bevestigt de uitzonderlijke kwaliteit en prestaties van Moto Morini", aldus de tekst onder de advertentie.




Vervolgens werd in het najaar van 1980 de Camel in productie genomen door de fabriek en kwam daarmee in 1981 beschikbaar voor een breder publiek. De eerste 50 Camel motorfietsen hadden een rond, rood buizenframe. Polyester tank en zijdeksels waren wit. De totale productie van het eerste model Camel is beperkt gebleven tot zo'n 200~250 stuks. De tweede serie Camels (van het eerste model) was technisch ongewijzigd, maar deze motorfietsen waren grotendeels rood van kleur. Ook de stickers op tank en zijdeksels waren anders.



De Valentini Camels verschilden op een aantal punten duidelijk vergeleken met de Camel die de fabriek later uitbracht. De achterbrug is anders/verstekt, de schokbrekers zijn van een ander type en staan veel meer 'rechtop'. Ook is de vorm van de tank iets anders. Voor zover ik heb kunnen nagaan is het kleine model tank, gemonteerd tijdens de ISDT/Elba van staal, terwijl de grotere tanks gebruikt tijdens de latere woestijnrally's van polyester zijn gemaakt. Ook de Camel die daarna in serie productie kwam had een polyester tank. Hieronder een aantal foto's van deze Valentini Camel in six-day-enduro uitvoering.


De eerste 50 Camels waren wit

Tweede serie van het eerste model
was rood

De eindklassering van de ISDT 1981 ISDT (6-daagse) op Elba. Italië won zowel de Trophy als de Cup. Ons land heeft het niet slecht gedaan, resp. 6e en 4e!

Boven en onder: de Valentini Camel in 6-daagse uitvoering



Rechts: het logo van de ISDT gehouden in 1981 op het eiland Elba.logo.
Er staat: "Campionati del Mondo Regolaritá. Isola d'Elba 5-10 October 1981".

 

Snelsluiting kleppendeksel.



Massimiliano na aankomst op Elba voor de
ISDT (1981). Onder dezelfde plaats in 2011.

Valentini in aktie (362) en behaalde
een 3e plaats in het eindklassement.

Teamlid Marco Elmi (367), werd 7e.

Teamlid Nardo Noé (365) viel helaas uit.


Let op: Bij het samenstellen van deze pagina kwam ik nog andere Valentini benzinetanks tegen voor de offroad Camel en Kanguro.
Niet onmiddellijk staaltjes van fraaie vormgeving, hoogstens praktisch voor langere afstanden. Gelukkig is een tank bij de offroads snel gewisseld ;))




Rechts een pagina uit een Spaans motorblad over de ontwikkeling van de Camel. De Valentini Camel bovenaan de pagina is één van de drie prototypes die werd ingezet tijdens de 5x5 Transafrica 80 rally.

28, 29 en 30 de Valentini Camels.

Links: Massimilano Valentini tijdens de 5x5 Transafrica 80 rally. In het bijschrift is de einduitslag van het motorklassement te lezen: 4e plaats voor Ceccarelli, 6e plaats voor Valentini.













Boven: fabrieksadvertentie. Waarschijnlijk
met de afbeelding van Leandro Ceccarelli:
A) omdat hij 4e werd en
B) Gianni Gagliotti de eindstreep
van deze rally niet gehaald heeft.



Links: Valentini in 1983.










Onder: fotoalbum, mooi souvenir
van de 5x5 Transafrica 80.


Advertentie "La moto che viene
dal deserto" ofwel de motor die
uit de woestijn komt.


1981


Het Team Valentini neemt met ondersteuning van de fabriek deel aan de wedstrijd van het Italiaanse enduro kampioenschap in de seniorenklasse van boven de 500cc 4-takt. Beide wedstrijden in Camerino worden door Valentini en zijn teamlid Elmi gewonnen. Marco Elmi wordt tweede in de beide wedstrijden in Rocca di Ruffeno. In het enduro eindklassement wordt Elmi tweede en Valentini vierde. Valentini neemt aan de internationale 6-daagse deel op het eiland Elba en wint daarbij de gouden medaille en de derde plaats in de klasse boven de 500cc.

Onder: de Valentini Camel en de Fiat Campagnola volgwagen in de kleuren van sponsor Zanussi.


1982

Het Team Valentini neemt deel aan de wedstrijden voor het Italiaanse enduro kampioenschap
en wordt daarbij opnieuw ondersteund door de fabriek. Massimiliano Valentini wordt tweede op Elba, twee maal derde in San Remo en vierde in Polte dell?Oglio, tweede en vierde in Rufina. Hij wordt tweede in de eindklassering van 1982.



 



 



 



1983


In 1983 stonden de drie vrienden Massimiliano Valentini, Leandro Ceccarelli en Gianni Gagliotti
aan de start van zowel de Rally van de Farao's,
als Parijs-Dakar!
De rally van de Farao's start en eindigt in Caïro. Afstand bedraagt zo'n 3.100km.
Bij deze rally wordt Gianni Gagliotti negende in
het eindklassement en derde in zijn klasse; Massimiliano Valentini wordt twaalfde in het eindklassement en vierde in zijn klasse. Tijdens Parijs-Dakar van '83 liggen de drie deelnemende Morini?s van de renstal Valentini op de drie eerste plaatsen, maar helaas moeten onze drie musketiers uiteindelijk opgeven als bij de motoren de tandriem van de nokkenas rafelt door de inwerking van zand.

In 1983 had het Team Valentini 2 volgwagens ter beschikking met o.a. vader Antonio achter het stuur en vergezeld door de monteurs Ivano Masseluci en Aligi Deganello. De beide terreinwagens uiteraard van Italiaanse makelij: Fiat Campagnola's. Voorts een Italiaanse sponsor: Zanussi. Het hele Team in de knalgele kleur van de sponsor.

Voorts was er de Italiaanse sponsor: Zanussi, bekend van o.a. wasmachines. Het hele Team in de knalgele kleur van de sponsor.

(84) Massimiliano Valentini's bike

Hierboven: Marco Folignati met nr 14.
Hij was de 4e deelnemer op een Valentini Camel in 1983. Net als de andere drie rijders heeft hij de finish niet gehaald. Tijdens twee andere Parijs-Dakar rally's reed hij op een Yamaha XT500. Ook daarmee heeft hij de finish niet gehaald. Gezien zijn afwijkende startnummer 14 is het niet waarschijnlijk dat hij bij het Team Valentini hoorde. Ook mist hij de typisch gele outfit. Op de foto is mooi de luchtinlaat voor het luchtfilter te zien (de zwarte streep aan de zijkant van de tank).

 

         

Links: Leandro Ceccarelli (82),
Midden: Gianni Gagliotti (83)
Rechts: Massimiliano Valentini (84)

 

Midden in de woestijn. De grote benzinetanks zijn goed voor ong. 35 liter benzine.

 

Ceccarelli's Camel in een oase.

 

Gianni Gagliotti (83).

 

Nachtbivak.

 

1984

Voor zover ik heb kunnen nagaan geen deelname van Valentini Camels aan wedstrijden dat jaar. En toch is er een ander model Valentini bekend uit 1984. Deze motor bevindt zich al jaren in Duitsland. Het model wijkt af van de motoren waar Team Valentini op reed, niet alleen voor wat betreft de kleuren, maar ook voor de verdere opbouw van de motor. Voorvork lijkt (nog?)langer en onder een andere hoek te staan. Er is een 'standaard' Camel achterbrug gemonteerd. Iemand bekend met deze Valentini Camel?

 

Luchtinlaat boven op de tank.

Beter beeld van de luchtinlaat (rechts). Dit is de beste plek op de motor, vanwege het vele zand in de woestijn. Bij wind/storm Dat zand dringt overal in door en mag niet in de carburateurs of in het blok komen. Op de rechter foto ontbreekt het ronde luchtfilter element.



1985
Het jaar waarin voor de laatste keer aan Parijs-Dakar werd deelgenomen door Massimiliano Valentini en zijn makkers. Valentini?s team start bij Parijs-Dakar zonder ondersteuning van de fabriek. Antonio Valentini en Aligi Deganello laten tijdens de voorbereidingen niets aan het toeval over. Ceccarelli raakt aan het einde van de eerste week gewond door een val en moet opgeven. Gianni Gagliotto rijdt zeer beslist en is na duizenden kilometers nog maar een steenworp van de finish als 17e in het totaal-klassement en 2e in zijn klasse. Op het strand van Dakar met nog 3 kilometer te gaan wordt hij onder begeleiding van Gualini en Balestrieri door juichende kinderen omringd en om geen ongelukken te veroorzaken staakt hij de wedstrijd op het stand, direkt aan de Atlantische Oceaan. De motor krijgt hij niet meer gestart. De sleephulp om de motor aan de praat te krijgen zorgt voor diskwalificatie na 14.000km in 20 wedstrijddagen.

Het opschrift "Simun" met een afbeelding van het Afrikaanse continent op de flanken van de Valentini benzinetanks verwijst naar
de naam van een wind/zandstorm in de Sahara. Ook bij auto's toegepast, denk aan VW modellen Golf, Passat en Scirocco. Het zijn de namen van wind/storm in bepaalde streken.

Een kompas op de motor en erboven (links op het stuur) de roadbookhouder voor de route via de "bolletje pijltje" methode. Duidelijk genomen vóór het GPS tijdperk.




  Terug naar de indexpagina